جهش تولید | چهارشنبه، ۱۲ آذر ۱۳۹۹

معبد عشق - نمایش محتوای موسیقی

 

 

معبد عشق

 
به شوق سرزمین آشنایی
دلم پر زد به طوفان رهایی
از آن بالا فراز گنبد عشق
تماشا کرد نم نم معبد عشق
نگاهش را چو روی شهر پاشید
نگارستان حیرت را چنین دید:
فراز تنگه­ی الله اکبر
فرشته دسته دسته می­زند پر
ارم دور از نگاه شور شداد
بر قصد پا بپای سرو و شمشاد
نسیم دلگشایش حال دارد
کبوتر نیست اما بال دارد
هوا گر چون خیال گل لطیف است
زیُمن باغ آبادِ عفیف است
فراز کوه دل بابای کوهی
دهد آموزش پرواز روحی!
چو حافظ پُر کند جام از میِ هو
فشاند جرعه­ای بر خاک خواجو
بدرّد گل قبا از اشتیاقش
غزلباران شود طاق رواقش
گلستان بشکفد با نام سعدی
زمانه همصدا با گام سعدی
 
 
 
میان بیت­های بوستانش
پریشان کرده لیلی گیسوانش
از آن جا کاروان عشق راهی است
هزاران دل رها در حوض ماهی است
بهشت افتاده پیش پای باغش
خدا گل کرده در شاهچراغش
نسیمی گر وزد از آستانه
زند باغ دعا نم نم جوانه
رود چون نردبانی سوی توحید
ستون­های بلند تخت جمشید
زمان آهسته قامت می­کند خم
چو می­بیند شکوه نقش رستم
تو را می­گویم ای شیرین نافذ
خداحافظ، بهار شعر، حافظ!